|
آنچه نمي دانيم نيز با ارزش است.
|
||
پرنده ی قشنگ من
دكتر گفته بود كه تو نميموني منم فكر كردم كه ميري ولي نه اونطوري كه دكتر مي گفت .
تقصير من شد كه بهت حسودي كردم. تو هم پيش من موندي اما نه زنده .
من پشيمونم .دوباره مثل يك آدم خودخواه فكر كردم. ديگه نمي خوام پيشم بموني ...ميخوام كه پرواز كني .ميخوام كه بري ....نمي خوام كه بميري اما خواهش كردن و گريه كردن ديگه فايده اي نداره.
حالا من دوباره از پشت پنجره دارم به اسمون نگاه ميكنم و فكر ميكنم آسمون به اين بزرگي چرا جا براي تو كوچولو نداشت؟
شايد دنيا ارزشش رو نداشت كه توي آسمونش پرواز كني . شايد تو پاك تر از اون بودي كه بودن توي اين دنيا رو تجربه كني .
تورو ميزارم پشت پنجره چون باور نمي كنم پرنده پرواز نكنه و فكر ميكنم توبلاخره پرواز می كني ...
اما بازم دارم احمقانه فكر ميكنم چون خبر ندارم تو خيلي وقته كه پرواز كردي و براي من كه محكوم به اسارت توي اين دنيام قصه ميخوري.
پرنده ی قشنگ من

الان خيلي كوچيكي و نمي توني پرواز كني . وقتي بزرگ شدي بايد پرواز كردن ياد بگيري . بايد ياد بگيري از دست شكار چي ها فرار كني . بايد ياد بگيري از آدما هم فرار كني.
روزي كه خوب ياد گرفتي پرواز كني روز توئه . پرواز مي كني .دور دور دور هر جا كه دلت خواست . شاد و رها و آزاد .هيچ كس نميتونه دنبالت بياد .
منم نمي تونم بيام چون مثل تو بال ندارم . من تقديرم اين بوده كه انسان باشم و بمونم . من هميشه ميمونم . به من گفتن ميتوني آزاد باشي ولي دروغ گفتن . من كه بال ندارم .
من بايد بمونم .بمونم و ببينم . بمونم و بشنوم . بمونم و بميرم .
من هيچ وقت نخواهم فهميد تو چكار ميكني. چطوري پرواز ميكني.
تو هم ميري و منو فراموش ميكني . منم فقط ميتونم نگات كنم كه دور ميشي درست مثل قبلي ها. اونا هم رفتن و من ديگه نديدمشون . شايد فكر ميكردن منم ميتونم دنبالشون برم. شايدم روزا بهم سر ميزنن و من نمي بينمشون .
تو چي؟ تو هم وقتي كه رفتي فراموشم ميكني؟مثل بقيه؟الان حرفامو بهت ميزنم چون وقتي ياد بگيري پرواز كني ديگه صبر نمي كني تا حرفاي منو گوش بدي. مثل بقيه.
من ناراحت نميشم . نقص از منه كه نميتونم پرواز كنم.
تو بايد بري. تو پرنده اي . من هم اگه توي زندگي بعديم پرنده شدم ميام و پيدات ميكنم .
اما فعلا...
بايد بمونم .بمونم و ببينم . بمونم و بشنوم . بمونم و بميرم . همين...
|
|