| تبليغات | X |
|
آنچه نمي دانيم نيز با ارزش است.
|
||
کتابی باز میشه و معلم برای بچه ها تعریف میکنه:
روزی روزگاری در دهکده ای در هند باستان کاهنی تصمیم گرفت بزی رو برای خدایان قربانی کنه وقتی چاقو رو به گردن بز نزدیک کرد بز لبخند زد.
کاهن پرسید چرا میخندی مگه نمی بینی من دارم گلوت رو میبرم؟
بز جواب داد من ۴۹۹ بار مردم و دوباره در قالب بز متولد شدم اگر تو مرا قربانی کنی این بار در قالب کاهنی متولد خواهم شد و شروع کرد به گریستن.
کاهن پرسید پس چرا گریه میکنی؟
بز گفت برای تو گریه میکنم. در ۴۹۹ مین زندگی قبلی من هم کاهنی بودم که بز ها را برای خدایان قربانی میکردم.
کاهن بر روی زمین افتاد و گفت از این پس من نگهبان تمامی بزها خواهم بود.
معلم کتاب رو میبنده و به بچه ها میگه : خوب از این داستان چی یاد گرفتیم؟
و بچه ها با صدای بلند میگن :
که هیج جانداری را قربانی نکنیم.
|